Na początku Polaków przyjmowano w obozie przejściowym w Bejrucie, a następnie osiedlano w Ghazirze, Zuk Mikail, Ajaltun, Baladun, Beit-Chabab, Roumie i Baabdat. Założono szkoły, małą polską bibliotekę z około 500 książkami. Istniały też szpitale dla uchodźców oraz polski kościół w Ghazirze. W Bahamdun i Bhannes utworzono polskie sanatoria. Bejruckie radio „Lewant” transmitowało od listopada 1941 r. codzienne, regularne programy dla Polskiej Armii na Bliskim Wschodzie, a od lutego 1942 r. polskie audycje nadawane były dwa razy dziennie. Pod koniec lat 40. powstał przy francuskich kwaterach wojskowym w Bejrucie, polski cmentarz (podczas libańskiej wojny domowej znalazł się tuż przy „zielonej linii” dzielącej miasto i w wyniku bombardowań uległ kompletnemu zniszczeniu; został gruntownie odnowiony w 2010 roku)Polski cmentarz w Bejrucie odremontowany wp.pl [22-11-2010].
W czerwcu 1943 roku przybył do Libanu na wypoczynek gen. Władysław Sikorski i zatrzymał się w Brummanie, malowniczej miejscowości położonej w górach Libanu. W Bejrucie zmarła natomiast znana polska aktorka Hanka Ordonówna.