Pozostałością po tej epoce są charakterystyczne kurhany. Jeden z nich odkryty został na wzgórzu Wieszczonka w miejscowości Jakuszowice. Inne znaleziska archeologiczne z tego okresu świadczą o kontaktach miejscowej ludności z przedstawicielami innych kultur.
Średniowiecze Najstarsze wzmianki pisane o miejscowości pochodzą ze źródeł średniowiecznych. Pojawia się nazwa wsi Kazimierza Wielka pod kilkoma postaciami: „Cazimiria” (1320), „Cazimira” (1326), Magna Cazimiria (1347), Kazimirza (1394), Maior Kazimirza (1401), Magna Kaszymira (1419), Kaszymyrza (1423), Caszimirza Welga (1425), Welga Kazimirza (1427), Magna Kazmyrza (1478). Od najstarszych czasów była własnością rycerską, potem szlachecką. Najstarszą znaną właścicielką Kazimierzy Wielkiej była w latach 1387–1396 Kenna, córka Jakuba z Dębna i Winnej Góry. Wymieniana jest ona jako strona w sporze z biskupem krakowskim Bodzantą o granicę między dobrami Dębno i Sufczyn a Porąbką i Łysogórą. Na przełomie XIV i XV w. Kazimierza należała do rodziny Waldorffów (herbu Nabram) i znajdowała się na granicy dawnej ziemi sandomierskiej i krakowskiej.