Wieś była siedzibą rodową Kazimierskich, otrzymaną w darze od Władysława Łokietka za wierną służbę, głównie za pomoc w rozprawieniu się z Henrykiem IV Probusem, jednym z jego głównych kontrkandydatów do rządów w księstwie krakowskim (1288–1290). W 1326 wymieniona po raz pierwszy jako siedziba parafii, a także dekanatu diecezji krakowskiej. W wiekach średnich Kazimierza Wielka była wsią bardzo zamożną i przynosiła właścicielom niemałe dochody. W połowie XV wieku oszacowano wartość miejscowości na 1800 grzywien co odpowiada 360 kilogramom srebra. Najstarszym obiektem sakralnym w Kazimierzy Wielkiej, który zachował się do naszych czasów jest kościół parafialny pod wezwaniem Krzyża Świętego.

I Rzeczpospolita W XVI w. po ukształtowaniu się powiatów wieś Kazimierza Mała oraz sąsiednie Jakuszowice znajdowały się powiecie wiślickim województwa sandomierskiego. Natomiast Kazimierza Wielka w powiecie proszowickim województwa krakowskiego. Przez długi czas Kazimierza Wielka była siedzibą jednego z najludniejszych dekanatów i parafii w diecezji krakowskiej. W 1595 roku wieś była własnością kasztelana małogoskiego Sebastiana Lubomirskiego. W 1564 r. miasto należało do Jana Kliszowskiego h. Rawicz.