Po wojnie powstało kilka ważnych prac religijnych Leli Pawlikowskiej. Można do nich zaliczyć obraz ołtarzowy w kaplicy domu zakonnego x.x. Marianów w Fawley Court w hrabstwie Buckinghamshire Anglia, „Św. Stanisław Szczepanowski Biskup Męczennik” z 1947 r., a także dwa obrazy, których los nie jest znany, a które zachowały się w reprodukcjach: „Modlitwa za dusze czyśćcowe” (1947) i „Ojciec Maksymilian Maria Kolbe” (1962). Zarówno jeszcze w kraju, jak i w okresie emigracyjnym artystka projektowała też liczne świąteczne karty pocztowe o religijnym charakterze.
Portrety i pejzaże Studium człowieka i natury także towarzyszyło Pawlikowskiej przez całe życie. Postaci ludzkie, rośliny i zwierzęta zapełniały jej szkicowniki, stanowiące codzienną, nieprzerwaną jej pracę warsztatową, a przy tym zapis wrażeń i fascynacji. Była znawczynią botaniki, a przy tym wrażliwym obserwatorem zjawisk. Pejzaże – głównie malowane akwarelą – początkowo odnosiły się do tradycji dziewiętnastowiecznej, później coraz wyraźniej nawiązywały do nowszych fascynacji sztuką japońską i eksperymentów kolorystycznych międzywojnia. Osobny rozdział w jej twórczości stanowią temperowe studia wnętrz – głównie pałacu w Medyce.