Król ustanowił także w mieście targ cotygodniowy, który odbywać się miał w każdy poniedziałek.
Miasto Lwówek lokowane zostało w 1419 na gruntach wcześniejszego miasta o nazwie Wojszyno oraz wsi Więcewojszyno, które notowane były w 1406 jako własność Wojszy (Wojsława). Zanotowane zostało w Kodeksie dyplomatycznym Wielkopolski po łacinie we fragmencie: de antiquo oppido nostro Woyschino super haereditate nostra Wieczwyschino wulgariter nuncupata et loco semideserto oppidum dictum vulgariter Lwow transtulimus, mutavimus, locavimus, transferimus, mutamus et locamus...
Lokacja miasta Lwówek Zachowała się także treść aktu lokacyjnego miasta Lwówka z początku XV wieku jaki 1 lipca 1419 wystawił wojewoda poznański Sędziwój z Ostroroga. Lokował on wówczas Lwówek na prawie miejskim, ustalając prawa i obowiązki mieszczan. Przeniósł swe stare miasto Wojszyno oraz dziedzinę zwaną Więcewojszyno lokując w ich miejscu nowe miasto Lwówek. Dał miastu las zwany „Lwowski Las” biegnący od Komorowa i Grońska tak daleko, jak sięgają granice lwóweckie oraz łąkę obok tego lasu za młynem Niemierzy z Lubosza. Mieszczanie mogli w tym lesie zakładać ogrody i chmielniki do uprawy chmielu oraz wycinać drzewa na opał. Sędziwój zastrzegł sobie drewno z tego lasu na budowę i na opał dla dworu oraz grunt naprzeciwko folwarku (łac.