„allodium”) na jego powiększenie. Mieszczanie mogli kupować role w starym mieście Wojszyno i na przedmieściach Więcewojszyna. Według dokumentu zostali zwolnieni od danin i robót, ale mieli płacić panu co roku po 0,5 grzywny szer. groszy czynszu z każdego łana. Zagrodnicy byli wolni od robót i mieli płacić po 6 gr rocznie; natomiast żyjący poza miastem Lwówek na folwarkach mieli płacić co roku po pół grzywny szer. groszy czynszu z jednego łana oraz oddawać daniny i opłaty, a także wykonywać roboty, według zwyczaju innych okolicznych wsi należących do Sędziwoja. Z zagrody mieli płacić po 6 groszy wraz z daninami, opłatami i robotami wg zwyczaju. Sędziwój dał miastu 0,5 czynszu z ról już uprawianych lub w przyszłości wykarczowanych w lesie zwanym „Ogrody”, a także cały czynsz z jatek piekarskich i sukienniczych oraz 0,5 czynszu z jatek szewskich. Sędziwoj zastrzegł sobie jednak cały czynsz z jatek rzeźnickich. Miastu dał także postrzygalnię sukna, wagę oraz łaźnię, w której zastrzegł sobie dowolne jej używanie wraz z domownikami bez opłaty. W łaźni każdy mógł mieć własny kocioł i użyczać go innymM. Pawlikowski, Sądownictwo grodzkie w przedrozbiorowej Rzeczypospolitej, Strzałków 2012..