Szpital otrzymał też ogród z rolą za miastem przy drodze do Komorowa oraz po jednej kłodzie drewna od każdego wozu drewna opałowego wiezionego na sprzedaż z miasta lub z okolicznych wsi. Z lat 1447–1595 zachowały się liczne zapisy darowizn i czynszów rocznych na rzecz szpitala św. Ducha w Lwówku, które świadczone były przez mieszkańców okolicznych miejscowości. Dla przykładu w 1485 Jan dziedzic Bukowca koło Międzyrzecza zapisał 3,5 złotych węgierskich na swojej części w Bukowcu na żywność i odzież dla ubogich za kwotę 42 złotych węgierskich.
Rozwój miasta Z lat 1464–1606 zachowały się informacje o cechu kuśnierzy. 7 lutego 1574 Marcin z Ostroroga Lwowski i Anna Sieniawska z Ostroroga, dziedzice Lwówka, na prośbę przełożonych cechu kuśnierzy z Lwówka transumowali ich statut, który nadali cechowi w 1556 Stanisław Starszy, Wojciech kasztelan santocki oraz Stanisław Młodszy z Ostroroga dziedzice Lwówka. 12 stycznia 1556 wspomniani dziedzice lwóweccy oznajmili, że przysiężni mistrzowie bractwa kuśnierskiego z Lwówka przedstawili ustawy rzemiosła kuśnierskiego w postaci opieczętowanego dokumentu, przekazane im 6 czerwca przez cech kuśnierzy z miasta Poznania. W 1574 statut ten dziedzice lwóweccy uzupełnili dodatkowymi postanowieniami.