Michaił Aleksiejewicz Jegorow (; ur. 5 maja 1923 we wsi Jermoszenki w obwodzie smoleńskim, zm. 20 czerwca 1975 w Diemidowie) – radziecki żołnierz, który wraz z Melitonem KantariąIstnieje przypuszczenie, iż zamiast Kantarii sztandar wywieszał Grigorij Bułatow. i Ołeksijem Berestem zawiesił Sztandar Zwycięstwa na dachu Reichstagu 1 maja 1945 roku, tuż po zdobyciu Berlina.
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Miał wykształcenie podstawowe, pracował w kołchozie. Wiosną 1942 z obawy przed wywózką na roboty do Rzeszy razem z rodziną uciekł do lasu. 5 maja został przyjęty do oddziału partyzanckiego „Trzynastka” (rozwinięty potem do pułku partyzanckiego), którym dowodził lejtnant Siergiej GriszynII Wojna na Froncie Wschodnim, odc. 7 "Wojna partyzancka"..
W grudniu 1944 został powołany do służby w regularnych jednostkach Armii Czerwonej. Uczestniczył w operacji wiślańsko-odrzańskiej i berlińskiej jako zwiadowca 756 Pułku Strzelców w składzie 150 Dywizji Strzeleckiej i 3 Armii Uderzeniowej 1 Frontu Białoruskiego. Brał udział w walkach ulicznych w Berlinie, gdzie zawiesił Sztandar Zwycięstwa nad Reichstagiem.