Po wojnie kontynuował służbę w armii do 1947. W latach późniejszych ukończył radziecką szkołę partyjną w Smoleńsku. Pracował w kombinacie konserwacji mleka. Otrzymał honorowe obywatelstwo Smoleńska i Berlina (tego drugiego pozbawiony w 1992). mały|Grób Michaiła Jegorowa Michaił Jegorow zginął w wieku 52 lat, w wypadku samochodowym. Został pochowany na smoleńskim Skwerze Pamięci Bohaterów. W jego rodzinnym domu otwarto Muzeum Michaiła Jegorowa.

Odznaczenia Związek Radziecki Złota Gwiazda Bohatera Związku Radzieckiego – 8 maja 1946 Order Lenina – 8 maja 1946 Order Czerwonego Sztandaru – 19 maja 1945 Order Wojny Ojczyźnianej II klasy Order Czerwonej Gwiazdy Order Sławy III klasy – 30 kwietnia 1945 Medal „Partyzantowi Wojny Ojczyźnianej” I stopnia Medal jubileuszowy „W upamiętnieniu 100-lecia urodzin Władimira Iljicza Lenina” Medal „Za zwycięstwo nad Niemcami w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za wyzwolenie Warszawy” Medal jubileuszowy „Dwudziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal jubileuszowy „Trzydziestolecia zwycięstwa w Wielkiej Wojnie Ojczyźnianej 1941–1945” Medal „Za zdobycie Berlina” Medal „Weteran pracy” Medal jubileuszowy „50 lat Sił Zbrojnych ZSRR”

Niemcy Wschodnie Order Zasługi dla Ojczyzny I stopnia

Przypisy

Bibliografia