Prawdopodobnie w średniowieczu zmieniono błędnie koordynaty ptolemejskiej mapy, tak że metropolia „Sapphar” pojawia się dalej na wschód, na terytorium dzisiejszego Omanu.

Miasto opisują również autorzy wczesnochrześcijańscy, jak np. Filostorgios, od którego dowiadujemy się, że w IV w. zaproponowano Himjarytom budowę kościołaFilostorgios, 3.4. Zafar było w swoim czasie centrum zamieszkiwanym przez wyznawców politeizmu, judaizmu, a później także chrześcijan, co czyni je ważnym miejscem formowania się religii monoteistycznych.

Obszerna inskrypcja potwierdza istnienie pałacu ok. 457 roku. W tekstach epigraficznych mowa jest m.in. o posłach o etiopskich imionachW. Müller: Zafār, s. 379.

Miasto uległo zniszczeniu ok. 539 roku, prawdopodobnie w wyniku powstania. Między 537 a 548 rolę stolicy konfederacji przejęła również starożytna Sana wraz ze swoją twierdzą Ghumdan. Teksty w musnad nie mówią nic o tym czasie ani o zniszczeniu Zafar, wtedy jednak urywają się znaleziska na miejscu i w okolicach.

Wykopaliska Od roku 1998 wykopaliska archeologiczne prowadzi na miejscu Paul Yule z Uniwersytetu w Heidelbergu. W badaniach tych wykorzystywane są m.in. nowoczesne metody geoinformatykiRhein-Neckar-Zeitung z 1.04.2008.