Ostatecznie 31 sierpnia dowództwo dywizjonu stacjonowało w dworze Gurowo, 1 bateria w Drachowie, 2 bateria w Grotkowie.
Działania bojowe 1 i 2 września 1939 r. 17 dac przebywał na tych samych stanowiskach, co w ostatnich dniach pokoju, bez styczności z nieprzyjacielem. Nocą 2/3 września przegrupował się w składzie 17 DP do rejonu Wrześni i Słupcy, przegrupowanie nastąpiło poprzez Czeluścin, Mielżyn do rejonu Brudzewa. Po odpoczynku 17 dac nocą 3/4 września podjął marsz w kierunku Przedmościa „Koło”, o godz. 6.00 4 września dotarł do Kawnic. Po południu dywizjon wyruszył na przeprawę przez most na Warcie w rejonie Konina. 5 września po dotarciu na teren przedmościa zajął stanowiska ogniowe na północnym odcinku. Zadaniem 17 dac było wsparcie broniących tego terenu 68 pułku piechoty i 69 pułku piechoty. 6 września dywizjon przeprawił się na prawy brzeg Warty przez zatłoczony most w Kole, następnie przemieścił się do lasu na północ od wsi Grzegorzew. Skąd wyruszył do kolejnego nocnego marszu 6/7 września w kierunku Kłodawy. Rano 7 września osiągnął wieś Budy Tarnowskie. Nocny marsz 7/8 września doprowadził dywizjon do dworu Opiesin i Łubna. Ponowny nocny marsz poprzez Witonię, Ględzianów i Romartów, rano 9 września pozwolił zająć pozycje w Kamieniu.