opisujące tragiczne warunki na froncie, wysyłanie do żołnierzy listów mówiących o bombardowaniach i złej sytuacji w ich rodzinnych miastach. Działania podobne do akcji „małego sabotażu” – rozprowadzanie ulotek mających osłabić niemieckie morale itp.
„Piątka” dzięki znajomościom rodzinnym ściśle współpracowała z oddziałami partyzanckimi "Hardego". Dostarczano im informacje, przekazywano zdobyczną broń i naprawiano uszkodzoną.
Życie po wojnie Po zakończeniu działań wojennych dzięki tajnym kompletom mógł szybko ukończyć liceum i rozpocząć pięcioletnią naukę w Państwowej Szkole Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Dąbrowie Górniczej, którą ukończył w 1950 r. Następnie rozpoczął pracę w Rafinerii nafty w Czechowicach i Trzebini. Był kolejno: pracownikiem fabryki maszyn górniczych „Niwka” w Sosnowcu, studentem wydziału Energomechanicznego Politechniki Śląskiej, pracownikiem biur projektowych (min. Wojewódzkiego biura projektów w Katowicach). W 1968 r. trafił do „Mikrohuty” w Strzemieszycach, następnie, w 1972 r. został członkiem grupy rozruchowej Huty Katowice, gdzie pracował aż do emerytury w 1998 roku.
Stowarzyszenie Szarych Szeregów Wstąpił do Stowarzyszenia Szarych Szeregów wkrótce po jego utworzeniu jako członek zwyczajny.