USS PGM-17 − amerykańska kanonierka z okresu II wojny światowej, jedna z 24 jednostek typu PGM-9, powstałych z konwersji ścigaczy typu PC-461. W 1945 roku działał na Pacyfiku, w rejonie Okinawy. 4 maja uległ uszkodzeniu po wejściu na rafę. Wobec nieopłacalności remontu, został skreślony z listy floty i zatopiony w październiku.

Historia 10 sierpnia 1943 roku, w stoczni Gibbs Gas Engine Co. w Jacksonville na Florydzie, położono stępkę pod ścigacz okrętów podwodnych PC-1189. Wodowanie kadłuba odbyło się 14 kwietnia 1944 roku. W sierpniu, w trakcie trwania prac wyposażeniowych, zapadła decyzja o konwersji okrętu na kanonierkę motorową, pod oznaczeniem zmienionym na „PGM-17”. 24 listopada 1944 roku ukończona jednostka została przekazana United States Navy.

Po okresie szkolenia załogi i krótkim pobycie w stoczni w Charleston, „PGM-17” została wysłana na Pacyfik. Po przejściu Kanału Panamskiego kanonierka zawinęła do San Diego, gdzie w związku z uszkodzeniem łopat jednej ze śrub napędowych została zadokowana. 8 lutego 1945 roku dotarła do bazy w Pearl Harbor na Hawajach, by po dwóch tygodniach wyruszyć, w zespole kilku siostrzanych jednostek, w stronę Okinawy.