Płynąc przez Eniwetok, Guam i Ulithi, jako część zespołu minowego TG 52.4, pojawiła się na wodach wokół Okinawy w połowie marca.
Głównymi zadaniami załogi „PGM-17” były: osłona trałowców zespołu przed ewentualnymi atakami lekkich sił japońskich, rozstrzeliwanie wytrałowanych min morskich, a po rozpoczęciu operacji desantowej (1 kwietnia) także walka z nieprzyjacielskim lotnictwem, ratowanie rozbitków, pomoc załogom uszkodzonych jednostek, oraz bardziej prozaiczne transportowanie ludzi, towarów i zaopatrzenia pomiędzy okrętami zespołu. Już 1 kwietnia załoga zaliczyła na swoje konto współudział w zestrzeleniu bombowca nurkującego Aichi D3A „Val”.
4 maja 1945 roku, wczesnym rankiem, na pokład kanonierki zaokrętował się admirał Alexander Sharp ze swoim sztabem. Mieli oni rozpoznać z morza sytuację na wschodnim brzegu Okinawy. Około 6.45 „PGM-17”, idący z dużą prędkością kanałem Unten Ko pomiędzy główną wyspą a wysepką Kouri Jima, wszedł na rafę u wybrzeża tej ostatniej. Ponieważ samodzielne próby zejścia ze skały nie dały rezultatu, admirał ze sztabem przeszli na przybyły holownik ratowniczy „Tawakoni”. Przez kolejne dni nadal próbowano odzyskać okręt, ale kolejne próby były nieskuteczne, pomimo znacznego odciążenia jednostki. Po załamaniu pogody pozostawiono okręt własnemu losowi, powracając do akcji ratowniczej pod koniec maja.