Na początku 1919 roku Soleczniki zostały zajęte przez bolszewików. 17 kwietnia 1919 roku o godzinie 21:00 1. Brygada Jazdy Wojska Polskiego pod dowództwem mjr. Władysława Beliny-Prażmowskiego zajęła Wielkie Soleczniki bez walki. Dokonano tego w trakcie ofensywy przeciwko bolszewikom, której celem było odbicie z ich rąk Wilna. Miejscowa polska ludność przyjęła kawalerzystów entuzjastycznie.
Po odzyskaniu niepodległości przez Polskę Soleczniki znalazły się w jej granicach. W dwudziestoleciu międzywojennym leżały w Polsce, w województwie wileńskimPrzynależność wojewódzka zmieniała się. Miejscowość leżała w Ziemi Wileńskiej (1922 - 1926), następnie w województwie wileńskim (1926 - 1945)., w powiecie wileńsko-trockim, w gminie SolecznikiJej siedzibą były Małe Soleczniki. W 1929 w miasteczku mieszkało 587 osób. W 1931 Wielkie Soleczniki liczyły: miasteczko – 799 mieszkańców, zamieszkałych w 105 budynkach; majątek – 257 mieszkańców, zamieszkałych w 14 budynkach; przystanek kolejowy – 4 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku; tartak – 94 mieszkańców, zamieszkałych w 10 budynkach; terpentynownia – 15 mieszkańców, zamieszkałych w 1 budynku.