Robota wtedy z pasją grał różne muzyczne utwory. Wykonania spodobały się proboszczowi Bujakowa – księdzu Ludwikowi Edlerowi, który zaproponował mu posadę organisty w Kościanie w Prowincji Poznańskiej. W 1868 roku objął tam posadę nauczyciela i organisty. Otrzymywane teraz dwie pensje pozwoliły mu stać się niezależnym, ale szybko zauważył niedogodności wybranego miejsca – inni ludzie, inne środowisko i odległość od stron rodzinnych. Powrócił na Śląsk, gdy udało mu się dostać pracę w Starych Tarnowicach. Mieszkając w okolicy Bytomia miał możliwość kontaktów z silnym ośrodkiem polskiego ruchu narodowego i jego przywódcami.
Robota od 1869 roku czynnie uczestniczył w akcji uświadamiania narodowego ludu polskiego na Śląsku, wtedy też z tą myślą podjął pierwsze próby pisarskie. Jego pierwsze społeczno-pedagogiczne artykuły, opisujące i podkreślające wartość polskich, miejscowych obyczajów ludowych, potrzebę rozwijania i utrzymania języka, eliminacji z niego wtrętów niemieckich ukazały się w „Zwiastunie Górnośląskim” (1869). Pisał: „My Górnośląscy dozwalamy sobie naszą ojczystą mowę niemieckimi wyrazami zepsuć, jak gdybyśmy polskich nie mieli lub nie znali”.