Starał się dotrzeć do wszystkich, dlatego swoje artykuły wysyłał do różnych gazet z językiem polskim ukazujących się na Śląsku, w Wielkim Księstwie Poznańskim oraz na Warmii i Mazurach. Nie stosował pseudonimu, swoje teksty podpisywał imieniem i nazwiskiem. Przekonanie o słuszności tego co robi i myśli dodawała mu odwagi. Już po roku przeniesiono go do Białej. Przez dwa kolejne lata uczył języka polskiego 235 dzieci z Białej, Szonowa, Wasiłowic, Józefowa.
Filip Robota usilnie starał się o pracę w Prudniku. Został przeniesiony do Prudnika w roku szkolnym 1871/1872. Tymczasem do rejencji opolskiej wpłynęło z Torunia doniesienie w związku z jego publikacjami w „Gazecie Toruńskiej”. Robota pisał tam, że na Śląsku, z powodu praktyk germanizacyjnych, Polacy z Białej i Prudnika posyłają swoje dzieci poza Śląsk, na byłe terytorium Królestwa Polskiego, po to aby w spokoju mogły uczyć się języka polskiego. Policja dopatrzyła się w tym antypruskiej działalności i żądała wyjaśnień. Rejencja opolska nadała sprawie bieg nakazując przeprowadzenie stosownego dochodzenia starostwu powiatu prudnickiego. Robota od razu potwierdził swoje autorstwo i śledztwo skończyło się na rozmowie.