Piotr Aleksiejewicz Nowopaszennyj, ros. Петр Алексеевич Новопашенный (ur. 6 marca 1881, zm. w październiku 1950 w Orszy) – rosyjski wojskowy marynarki wojennej (kapitan 1 rangi), hydrografik, emigracyjny działacz społeczno-kombatancki, oficer Abwehry podczas II wojny światowej.
W 1902 r. ukończył morski korpus kadetów. Objął funkcję rewizora na bałtyckim niszczycielu obrony wybrzeża "Адмирал Грейг". Od 1903 r. służył jako wachtowy na torpedowcu "Севастополь". W 1904 uczestniczył w wojnie rosyjsko-japońskiej. Był odznaczony Orderem Św. Anny 4 klasy. Dostał się do niewoli, po czym krótko przebywał w obozie jenieckim w Japonii. W latach 1907–1908 był starszym flag-oficerem w sztabie dowódcy 2 oddziału minowców Morza Bałtyckiego. W 1910 r. ukończył hydrograficzny wydział nikołajewskiej akademii morskiej. Od stycznia 1911 r. pracował w nikołajewskim głównym laboratorium astronomicznym. W latach 1913–1915 uczestniczył w hydrograficznej ekspedycji naukowej pod przewodnictwem B. A. Wilkickiego, która badała północną część Oceanu Lodowatego. Dowodził jednym z 2 statków o nazwie "Вайгач", biorących w niej udział. Odkryto archipelag Ziemia Północna, nazwany wówczas Ziemią Mikołaja II. Po powrocie z ekspedycji uczestniczył w I wojnie światowej. Objął dowodzenie bałtyckich niszczycieli "Десна", a pod koniec lutego 1916 r. "Константин".