W styczniu 1918 r. władze niemieckie zezwoliły mu jako inwalidzie wojennemu na prowadzenie nauczania w zakresie niższych i średnich klas gimnazjalnych. Jako nauczyciel domowy pracował do 1920 r., a następnie wstąpił do Seminarium Duchownego w Pelplinie. Dalsze studia teologiczne odbył w latach 1920–1922 najpierw w Poznaniu, a potem w Gnieźnie, gdzie otrzymał święcenia kapłańskie.

Działalność w Bydgoszczy Od stycznia 1923 r. był wikariuszem w kościele Św. Trójcy w Bydgoszczy, a kilka miesięcy później – prefektem w bydgoskim Liceum Handlowym. Od lutego 1925 r. był duszpasterzem głuchoniemych w Bydgoszczy, a w listopadzie 1927 r. wyznaczono go na stanowisko prefekta w Żeńskim Katolickim Gimnazjum Humanistycznym miasta Bydgoszczy. Nauczycielem religii w tym gimnazjum pozostał do wybuchu II wojny światowej. Założył w szkole Sodalicję Mariańską i był jej moderatorem.