Dużo czasu poświęcał pracy oświatowej i społecznej. Zorganizował Katolickie Stowarzyszenie Młodzieży Polskiej „Promyk”, urządzał kursy, zjazdy, akademie i zloty. Czynny był w Towarzystwie św. Ignacego, skupiającego polskich reemigrantów z Westfalii oraz w Towarzystwie Czytelni Ludowych. W 1938 r. wojewoda pomorski nadał mu Brązowy Medal za Długoletnią Służbę. 1 lipca 1939 r. magistrat bydgoski powołał go na stanowisko etatowego katechety miejskich szkół średnich w Bydgoszczy.
Działalność w Solcu Kujawskim Po najeździe Niemiec hitlerowskich na Polskę, opuścił Bydgoszcz i 30 listopada 1939 r. zamieszkał w Solcu Kujawskim. Pracując jako ogrodnik, półjawnie prowadził działalność duszpasterską. Brał czynny udział w pracy konspiracyjnej bydgoskiego inspektoratu Armii Krajowej.
26 stycznia 1945 r. został przewodniczącym Tymczasowego Komitetu miasta Solca Kujawskiego. Od lutego 1945 r. do kwietnia 1946 r. był członkiem Miejskiej Rady Narodowej w Solcu Kujawskim i jej pierwszym przewodniczącym. Zorganizował również pierwsze soleckie gimnazjum i był jego pierwszym dyrektorem.