„Regestach akt śledczych mordu katyńskiego” (w zbiorach Prokuratury Generalnej RP) jako jedna z „osób zatrudnionych w aparacie NKWD w latach II wojny i mających związek ze sprawą wymordowania polskich oficerów jeńców w 1940 roku”Jacek Trznadel: Powrót rozstrzelanej armii, Komorów 1997, s. 107, 114. . Oryginał „Regestów” to pismo KGB w języku rosyjskim z grudnia 1990 roku skierowane do Głównej Prokuratury Wojskowej ZSRR, złożone z 312 kart formatu A4. „Regesty” nie określają charakteru związku wymienionych w nich funkcjonariuszy NKWD ze zbrodnią katyńską, ibid, s. 114, 366..
W październiku 1940 roku prowadził w moskiewskim więzieniu Butyrki rozmowy z wyselekcjonowanymi oficerami polskimi z obozów w Kozielsku i Starobielsku, którzy dostali się do niewoli radzieckiej we wrześniu 1939 roku (ppłk Zygmunt Berling, ppłk Leon Bukojemski, płk Eustachy Gorczyński i inni)Narcyz Łopianowski: Rozmowy z NKWD, Warszawa 1990. .. Według relacji rotmistrza Józefa Czapskiego 3 lutego 1942 roku Rajchman przyjął go na Łubiance w Moskwie, gdy Czapski poszukiwał zaginionych polskich oficerów, ofiar zbrodni katyńskiejZbrodnia katyńska w świetle dokumentów, Londyn 1982, s. 74–76.. Pod koniec życia Rajchman zaprzeczał, że spotkał się z Czapskim, twierdził jednak, że w listopadzie 1941 roku spotkał się w Kujbyszewie z gen.