Beniamin, imię świeckie: Wasilij Wasiliewicz Kononow (ur. 1869 w guberni archangielskiej, zm. 17 kwietnia 1928) – rosyjski mnich prawosławny, nowomęczennik.
Życiorys Pochodził z rodziny chłopskiej. W 1893 zatrudnił się w Monasterze Sołowieckim, który odwiedzał jeszcze w dzieciństwie, jako pracownik fizyczny. Po czterech latach został w tym samym klasztorze posłusznikiem. W 1903 złożył wieczyste śluby mnisze przed archimandrytą Joannicjuszem, przyjmując imię Beniamin na cześć świętego męczennika Beniamina Synajskiego. W 1905 przyjął święcenia diakońskie, zaś w 1905 – kapłańskie. W monasterze uczył w szkole prowadzonej przez mnichów oraz opiekował się relikwiami świętych Zosimy i Sawwacjusza Sołowieckich. Od 1909 był również spowiednikiem braci.
W 1912 hieromnich Beniamin został przeniesiony do monasteru Antoniewo-Sijskiego w charakterze jego przełożonego, otrzymując równocześnie godność archimandryty. W roku następnym Świątobliwy Synod Rządzący nadał mu za pracę na rzecz Cerkwi prawo noszenia krzyża napierśnego, zaś w 1916 został odznaczony Orderem św. Anny.