Po przeniesieniu się do Szanghaju Witness Lee rozpoczął podróże po całych Chinach, w trakcie których prowadził działalność ewangelizacyjną i ustanawiał kościoły miejscowe. W listopadzie 1937, po wybuchu wojny chińsko-japońskiej, powrócił do Yantai, gdzie pozostał do 1943, prowadząc działalność kaznodziejską w tamtejszym kościele.
Pod koniec 1942, pod wpływem kazań głoszonych przez Witnessa Lee w oparciu o nauki Watchmana Nee, wielu członków kościoła w Yantai doświadczyło ożywienia swej wiary, w wyniku czego część z nich udała się do odległych prowincji w celu głoszenia ewangeliiSiedemdziesiąt osób przeprowadziło się do Mongolii Wewnętrznej, kolejne trzydzieści do Mandżurii. W konsekwencji w ciągu jednego roku powstało 40 nowych kościołów – The Lord’s Recovery of Experiencing Christ and Practicing the Church Life in Oneness [Migration to Mongolia and Manchuria] – http://www.lordsrecovery.org/history/iv.html. Działalnością Witnessa Lee zainteresowały się wtedy japońskie wojska okupacyjne, które doprowadziły w maju 1943 do jego aresztowania. Po upływie miesiąca Witness Lee wyszedł na wolność, jednak wskutek złych warunków panujących w więzieniu podupadł na zdrowiu i zachorował na gruźlicę. Rekonwalescencja zajęła mu dwa lata.