W październiku 1926 Piotr (Zwieriew) otrzymał nakaz wyjazdu do Moskwy. Po jego wyjeździe do XV konferencji WKP(b) skierowany został list podpisany przez dziewięciu robotników z Woroneża. Twierdzili oni, że 99% wiernych prawosławnych w mieście stanowią robotnicy i chłopi, ci zaś domagają się zwolnienia hierarchy. Mimo to duchowny został w listopadzie tego samego roku aresztowany, zaś autorów listu spotkały represje. Arcybiskupa oskarżono o publiczne dyskredytowanie władzy radzieckiej, nawoływanie do buntu przeciwko niej i działalność kontrrewolucyjną. Duchowny nie przyznał się do winy. 13 marca 1927 został skazany na dziesięć lat pozbawienia wolności i skierowany do łagru urządzonego w dawnym Monasterze Sołowieckim. Zmarł 7 lutego 1929 w karcerze znajdującym się w dawnym skicie na Wyspie Anzerskiej. 17 czerwca 1999 zostały tam odnalezione jego relikwie.
W 2000 kanonizowany. Jego relikwie wystawione są dla kultu w katedralnym soborze Zwiastowania w WoroneżuИСТОРИЯ ХРАМА.
Przypisy
Bibliografia Священномученик Петр, архиепископ Воронежский и Задонский (1926)
Kategoria:Urodzeni w 1878 Kategoria:Zmarli w 1929 Kategoria:Ofiary radzieckich łagrów Kategoria:Biskupi woronescy Kategoria:Eparchia twerska Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy Kategoria:Absolwenci Kazańskiej Akademii Duchownej Kategoria:Ludzie urodzeni w Moskwie