Ponadto wchodził w skład zespołu badawczo-rozwojowego samolotu F-15 (F-15 Combined Test Force), w którym pełnił funkcję szefa programu ds. zwiększenia osiągów silnika F100-PW-229 firmy Pratt & Whitney oraz był pilotem demonstracyjnym F-15. 1990 – uzyskał magisterium w dziedzinie inżynierii mechanicznej na California State University we Fresno. 1992 – w czerwcu w ramach wymiany z Royal Air Force został skierowany do Aircraft and Armament Evaluation Establishment w ośrodku lotniczym Boscombe Down w Amesbury. W charakterze pilota doświadczalnego uczestniczył tam w testach myśliwca Tornado w wersjach GR-1 i GR-4. Oblatywał także samoloty: Hawk, Hunter, Buccaneer, , Tucano i Harvard.
Jako pilot wylatał ponad 3800 godzin na ponad czterdziestu typach samolotów.
Praca w NASA i kariera astronauty 8 grudnia 1994 – został przyjęty do astronautów NASA. 1996 – w maju po zakończeniu rocznego przeszkolenia podstawowego zdobył kwalifikacje pilota wahadłowca. Następnie pracował w Biurze Astronautów NASA. Brał udział w pracach nad udoskonaleniem systemów promu kosmicznego i przy opracowaniu statku ratunkowego CRV (Crew Return Vehicle).