brak wspomnianego już parkingu, a także stopniowe przejmowanie obsługi trasy Detroit – Chicago przez transport samochodowy. W 1956 roku właściciel stacji usiłował ją sprzedać za sumę 5 milionów dolarów, co stanowiło jedną trzecią kosztów jej budowy, jednak nie znalazł nabywcy. Trend zmniejszającej się liczby pasażerów nasilał się w kolejnych latach i w 1963 nastąpiła kolejna próba sprzedaży. I tym razem nie było chętnych. Ostatecznie, w 1967, zamknięto główne wejście, główną poczekalnię, restaurację oraz sklepy. Czynne pozostało boczne wejście oraz dwie kasy biletowe. Stopniowo budynek zaczął popadać w ruinę. W 1971 roku obsługę linii kolejowych przejął Amtrak. Dla Dworca Centralnego Michigan nastały lepsze dni. W 1975 roku ponownie otworzono główne wejście i poczekalnię. Co więcej w 1978 roku przeprowadzono gruntowny remont, którego koszt wyniósł 1 250 000 dolarów. Jednakże działania te nie miały przełożenia na liczbę obsługiwanych pasażerów. W 1984 roku budynek został sprzedany pod projekt transportowy, który ostatecznie nigdy nie doszedł do skutku. Znaczenie stacji dla ruchu pasażerskiego ulegało coraz większej marginalizacji.