Jezuici otrzymali zezwolenia na odbywanie cotygodniowych targów w wiosce Myszyniec, z których dochody miały być przeznaczone na budowę kościoła i utrzymanie zakonników. W dokumencie tym zamiennie z nazwą Myszyniec używano nazwy Jezupole. Jezupole, spolszczone łacińsko-greckie wyrażenie Iesupolis, czyli „miasto Jezusa”. Określenie to jest pierwotne w stosunku do nazwy Myszyniec, gdyż przebywający tymczasowo w puszczy zakonnicy organizowali sobie miejsce postoju, które „od wyrazu jezuita zwać się poczęło Jezupole, bo też i polko sobie wykarczowali…”, a zorganizowanej w tym miejscu stałej osadzie… „nadano (…) nazwisko Myszyniec, od wyrazu misja…”Monika Kozłowska, Duchowe i materialne wytwory kurpiowskiej kultury ludowej jako wyraz działalności myszynieckiej misji jezuickiej w latach 1650–1773, Ostrołęka 2009, s. 26..
W tym czasie funkcjonowały też nazwy Poświętne i Poświątne, oznaczające grunt nadany kościołowi. Różne etymologie nazwy Myszyniec podważył Adam Chętnik, który pojawienie się nazwy datował wcześniej, nawet jeszcze przed przybyciem jezuitów. Wywodził ją od nazwy „rośliny bagiennej, zwanej w tych stronach od dawna myszyńcem, mysieńcem, albo mysiańcem (…) rosnącej tylko na miejscach wilgotnych”.