Wilhelm Christian Jakob Karl Weygandt (ur. 30 września 1870 w Wiesbaden, zm. 22 stycznia 1939 tamże) – niemiecki lekarz psychiatra, w latach 1908–1934 dyrektor zakładu psychiatrycznego w Hamburgu, Staatskrankenanstalt Friedrichsberg. Od 1919 do 1934 profesor zwyczajny psychiatrii na Uniwersytecie w Hamburgu. Zajmował się głównie psychiatrią dzieci i młodzieży, psychologią doświadczalną, medycyną sądową, higieną psychiczną i rasową.
Życiorys Syn kupca Wilhelma Weygandta i jego żony Elise. Po maturze w 1889 roku studiował filologię germańską, filozofię i teologię na Reichsuniversität Straßburg. W semestrze letnim 1891 zmienił kierunek studiów na filozofię, pedagogikę i filologię germańską na Uniwersytecie w Lipsku. W 1892 rozpoczął studia medyczne.
W 1893 otrzymał tytuł doktora filozofii po przedstawieniu dysertacji Entstehung der Träume sporządzonej pod kierunkiem Wilhelma Wundta. Kontynuował studia medyczne we Fryburgu, Berlinie i Heidelbergu. W 1896 otrzymał tytuł doktora medycyny w Würzbugu u Konrada Riegera, po przedstawieniu pracy Histologie der Syphilis des Zentralnervensystems. Od 1897 do 1899 był asystentem Emila Kraepelina w Heidelbergu. W 1899 habilitował się pod kierunkiem Riegera (Über die Mischzustände des manisch-depressiven Irreseins).