Władysław Borawski (ur. 28 września 1892 w Petersburgu, zm. 26 maja 1970 w Lwówku Śląskim) – polski inżynier i architekt, specjalizujący się w projektowaniu szpitali.
Młodość i wykształcenie Był synem Aleksandra i Anny z RadyszkiewiczówWładysław Borawski h. Bojcza Wielka Genealogia Minakowskiej [dostęp z dnia: 2025-08-22]. Wykształcenie zdobył w Petersburgu: ukończył tam gimnazjum i Instytut Inżynierii Cywilnej.
W czasach szkolnych (1905–1919) w Petersburgu został członkiem zarządów kół samokształceniowych i prezesem Ogólnostudenckiej Kasy Bratniej Pomocy. Założył i prezesował Kołu Architektów oraz Kołu Art. Studentów Polaków Instytutu Inżynierii Cywilnej. Był członkiem komitetu Domu Polskiego „Zgoda” i prezesem Bratniej Pomocy Studentów Polaków Instytutu Inżynierii Cywilnej.
Został aresztowany przez władze radzieckie. Udało mu się zbiec i przedostał się w 1919 r. przez Francję do Polski. Po przyjeździe do Warszawy, ukończył w 1922 Wydział Architektury Politechniki WarszawskiejWarszawska Szkoła Architektury 1915–1965. 50-lecie Wydziału Architektury Politechniki Warszawskiej, PWN, Warszawa 1967.
W 1920 r. wstąpił ochotniczo do wojska polskiego.
thumb|Willa Podgórskich w Warszawie thumb|Kamienica przy ul.