1 Batalion Telegraficzny (1 btlgr) – pododdział łączności Wojska Polskiego w II Rzeczypospolitej.
Batalion został sformowany w listopadzie 1931, w garnizonie Zegrze, na bazie zlikwidowanego 1 pułku łączności, jako jednostka manewrowa Centrum Wyszkolenia Łączności.
Mobilizacja Batalion był jednostką mobilizującą. Dowódca batalionu był odpowiedzialny za przygotowanie i przeprowadzenie mobilizacji jednostek łączności.
Zgodnie z planem mobilizacyjnym „W” 1 batalion telegraficzny razem z Centrum Wyszkolenia Łączności mobilizował niżej wymianione jednostki łączności: w mobilizacji niejawnej, w grupie brązowej (podgrupa 5): kompanię dozorowania przeciwlotniczego nr 1, kompanię dozorowania przeciwlotniczego nr 2, kompanię stacyjną łączności nr 2, kompanię stacyjną łączności nr 3, w mobilizacji niejawnej, w grupie żółtej: kompanię telefoniczno-kablową nr 2, kompanię telefoniczno-kablową nr 3, kompanię telefoniczno-budowlaną nr 2, kompanię telefoniczno-kablową nr 4, kompanię telefoniczno-kablową nr 5, kompanię telefoniczno-budowlaną nr 3, samodzielną drużynę gołębi pocztowych nr 3, samodzielną drużynę gołębi pocztowych nr 6, w I rzucie mobilizacji powszechnej: kompanię łączności Wielkiej Kwatery Głównej, pluton łączności Kwatery Głównej nr 52, kompanię telefoniczną nr 52, drużynę parkową łączności nr 52, Stację