Na końcu świata (ros. Край) – rosyjski dramat obyczajowy z 2010 roku w reżyserii Aleksieja Uczitiela.
Fabuła Syberia, jesień 1945 roku. Do niedużej stacji kolejowej pod nazwą Kraj (w oryginale tytuł filmu) przyjeżdża zdemobilizowany frontowiec Ignac – maszynista (przed wojną jeżdżący na superparowozach "IS"). Ignac szybko nawiązuje znajomość z miejscową pięknością Sofią i zamieszkuje wraz z nią i jej dzieckiem w położonym przy stacji osiedlu drwali. Jego mieszkańcy to przymusowi osiedleńcy – ludzie, którzy podczas wojny znaleźli się pod okupacją lub na terytorium niemieckim. Pomimo braku uprawnień, z braku rąk do pracy Ignac dostaje własny parowóz. Niestety, z powodu brawurowego wyścigu jaki urządził sobie parowozem chcąc pokazać swoje mistrzowskie umiejętności, naczelnik stacji zdejmuje go ze stanowiska. Wkrótce od miejscowego spekulanta Wowki Ignac dowiaduje się o zapomnianym parowozie stojącym za rzeką za zniszczonym wiaduktem. Postanawia sprowadzić go do Kraju. W tym celu udaje się tam drezyną i odnajduje zapuszczoną lokomotywę. Ma ona jednak swojego lokatora – jest nią Niemka Elza, kora przybyła do ZSRR wiosną 1940 wraz z ojcem inżynierem i jego współpracownikiem Gustawem i jako jedyna uciekła NKWD podczas próby aresztowania rok później.