Michaił Miłanowicz Gieorgijewicz (Miłoszewicz), ros. Михаил Миланович Георгиевич (Милошевич) (ur. 20 kwietnia 1883, zm. 8 maja 1969 w Sydney) – rosyjski wojskowy (generał), oficer szkoleniowy-inspektor w Rosyjskim Korpusie Ochronnym, a następnie oficer łącznikowy Korpusu w Siłach Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej, emigracyjny działacz kombatancki.
Życiorys Był z pochodzenia Serbem. Ukończył włodzimierski korpus kadetów w Kijowie, zaś w 1903 konstantynowską szkołę artyleryjską, uzyskując stopień podporucznika. Służył w 19 Konnej Baterii Artylerii. W 1905 awansował do stopnia porucznika. W 1909 ukończył nikołajewską akademię sztabu generalnego, zostając sztabskapitanem. Od 12 października 1909 do 1 października 1910 brał udział w kursie w oficerskiej szkole kawaleryjskiej, po ukończeniu którego objął dowodzenie szwadronem 19 Pułku Dragonów. 6 grudnia 1911 r. awansował na kapitana. Od 26 listopada 1912 był starszym adiutantem w sztabie 35 Dywizji Piechoty. Brał udział w I wojnie światowej. 15 czerwca 1915 został podpułkownikiem. Objął funkcję starszego adiutanta w sztabie II Korpusu Kawalerii. Od 16 sierpnia tego roku pełnił obowiązki szefa sztabu 12 Dywizji Kawalerii. 6 grudnia 1916 otrzymał nominację na pułkownika. Został starszym adiutantem w sztabie 35 Dywizji Piechoty. W grudniu 1916 r.