Przestrzeń lokalnie jednostajnie wypukła – przestrzeń Banacha o tej własności, że dla każdej dodaniej liczby i każdego takiego elementu przestrzeni o normie równej 1, istnieje taka liczba (zależna od i ), że jeżeli jest elementem przestrzeni o normie równej 1 oraz
to
Pojęcie przestrzeni lokalnie jednostajnie wypukłej uogólnia pojęcie przestrzeni jednostajnie wypukłej i zostało wprowadzone w roku 1955 przez A.R. LovaglięA.R. Lovaglia, Locally uniformly convex Banach spaces, „Trans. Amer. Math. Soc.” 78 (1955), s. 225–238. – udowodnił on, m.in., że -suma przestrzeni lokalnie jednostajnie wypukłych nadal jest przestrzenią lokalnie jednostajnie wypukłą.
Dowodzi się, że przestrzeń Banacha jest lokalnie jednostajnie wypukła wtedy i tylko wtedy, gdy każdy ciąg jej punktów o wyrazach mających normę równą 1 oraz dla którego istnieje granica
przy pewnym elemencie przestrzeni mającym normę 1, jest zbieżny do punktu
W literaturze używane bywa także pojęcie słabo lokalnie jednostajnie wypukłej przestrzeni Banacha, które definiuje się zastępując warunek zbieżności ciągu do powyżej słabą zbieżnością.