Jeden z założycieli i przywódców Związku Narodu Rosyjskiego (w 1905) oraz Rosyjskiego Związku Monarchistycznego (w 1907)XPOHOC, БИОГРАФИЧЕСКИЙ УКАЗАТЕЛЬ: Восторгов Иоанн Иоаннович (1864–1918), którym kierował do 1913. Wielokrotnie podróżował po Rosji, w czasie którym wygłaszał monarchistyczne i antysocjalistyczne przemówienia. Twierdził przy tym, że rosnąca popularność idei socjalistycznych jest efektem porażek państwa i Kościoła w zakresie wdrażania zasad chrześcijaństwa w życiu publicznymred. Ch. Timberlake, Religious and Secular Forces in Late Tsarist Russia, University of Washington Press, Seattle and London 1992, , s. 3. Opowiadał się za obroną samodzierżawia w kraju; związany z Grigorijem Rasputinem.

W 1917, po rewolucji lutowej, przewodniczył 7 marca zebraniu duchowieństwa prawosławnego Moskwy, na którym zgromadzeni postanowili w imię patriotyzmu uznać Rząd Tymczasowy za prawowitą władzę w Rosji. Joann Wostorgow otwarcie krytykował w swoich kazaniach bolszewików oraz określał carów jako bożych pomazańców. Wzywał do zjednoczenia się wszystkich Rosjan wokół Rosyjskiego Kościoła Prawosławnego. Przy zarządzanej przez siebie parafii założył organizację, która miała zbrojnie walczyć o powrót dynastii Romanowów do władzy.