Wzywał również patriarchę Tichona do organizacji buntu zbrojnego, na czele którego mieliby stanąć działacze cerkiewni.
2 czerwca 1918 został aresztowany. W czasie swojego procesu zapowiedział, iż do śmierci nie złoży broni w walce przeciwko bolszewikom. Skazany na śmierć i rozstrzelany we wrześniu 1918 razem z Iwanem Szczegłowitowem, Nikołajem Makłakowem, Aleksiejem Chwostowem, S. Wieleckim i biskupem sielengińskim EfrememМаклаков Николай Алексеевич.
W 2000 r. kanonizowany jako jeden z Soboru Świętych Nowomęczenników i Wyznawców Rosyjskich.
Przypisy
Bibliografia Восторгов Иоанн Иоаннович
Kategoria:Urodzeni w 1864 Kategoria:Zmarli w 1918 Kategoria:Nowomęczennicy rosyjscy Kategoria:Straceni przez rozstrzelanie Kategoria:Rosyjscy duchowni prawosławni Kategoria:Członkowie Związku Narodu Rosyjskiego