Mówił w związku z tym o „długotrwałym rozkoszowaniu się przedmiotem”.
Podział aktów Podstawowym schematem teoretycznym w filozofii Blausteina jest schemat podmiotowo-przedmiotowy, właściwy fenomenologii. Schemat ten wywodzi się od Brentana. Sferę psychiczną wyznacza intencjonalność. Intencjonalność (intendowanie) wymaga spełniania aktów (akty to właśnie owe intencjonalne skierowania na przedmioty (W tradycji szkoły lwowskiej, zgodnie z poglądami Kazimierza Twardowskiego 'przedmiot' oznacza wszelkie obiectum (z łac. 'obiectum' - to, co rzucone naprzeciw), wszelkie coś, do którego można się w jakikolwiek sposób odnieść, do czego można intendować (skierować się ku czemuś intencjonalnie). Takie rozumienie przedmiotu zakłada schemat kartezjański i zostało szerzej rozwinięte przez Franza Brentano, który zalecał swoim uczniom studiowanie dzieł KartezjuszaK. Twardowski, Wyobrażenia i pojęcia, (w:) Wybrane pisma filozoficzne, PWN, Warszawa 1965.), a więc także kogoś, kto te akty spełnia. Źródłem, punktem wyjścia aktów jest 'spełniacz aktów' (podmiot), a punktem dojścia jest przedmiot. Innymi słowy psychiczność to aktowość, która wymaga istnienia wektora (skierowania) oraz pary uporządkowanej. Blaustein przyjmuje pogląd Brentana, że wszystkie akty psychiczne są przedstawieniami lub na przedstawieniach się opierają.