Specjalizuje się w prawie antydyskryminacyjnym, medycznym i karnym.

Działalność społeczno-polityczna Od początku transformacji ustrojowej w Polsce w 1989 działała przeciw delegalizacji aborcji. Zajęła się wspieraniem organizacji pozarządowych dążących do liberalizacji tzw. ustawy antyaborcyjnej. W 2002 sygnowała tzw. List Stu Kobiet.

Była również członkinią grupy roboczej w Radzie Europy zajmującej się opracowaniem strategii przeciwdziałania przemocy wobec kobiet. W 1995 była współautorką raportu rządowego na temat statusu kobiet na Czwartą Światową Konferencję w sprawie Kobiet w Pekinie zorganizowaną przez Organizację Narodów Zjednoczonych. Udziela się w postępowaniach skargowych prowadzonych przeciwko Polsce przez Komisję Europejską.

Zasiadała w zarządzie Fundacji im. Stefana Batorego. W 2003 była wśród polskich kandydatów na sędziego Międzynarodowego Trybunału Karnego. W latach 2004–2005 pełniła funkcję członka Trybunału Stanu. W 2009 zaangażowała się w działalność Kongresu Kobiet, została członkinią rady programowej powołanego na jego bazie stowarzyszenia oraz „ministrem sprawiedliwości” w tzw. Gabinecie Cieni Kongresu Kobiet.