wydany przez Edwarda Raczyńskiego, Poznań 1840, s. 181..

W latach 1231–1797 miasto było siedzibą klucza dolskiego należącego do biskupów poznańskich. Klucz ten rozciągał się na terenie obecnej gminy Dolsk, a także obecnych powiatów śremskiego i gostyńskiego. W jego skład wchodziły dwa młyny zbożowe zwane "Kamiński" i "Kunowski" oraz okoliczne wsie: Domachowo od 1293, Kiełczewo od 1310, Brzednia od 1362, Kunowo od 1473, Ostrowo koło Gostynia 1548, Księginki, Ostrowieczno, Grodnica, Góra koło Śremu, Zaborze (łac. fundus desertus).

W Dolsku znajdował się także dwór biskupi, a obok niego staw do hodowli ryb, trzy ogrody oraz winnica rozciągająca się na brzegach Jeziora Wielkiego Dolskiego, z której zbierano winogrona do produkcji miejscowego wina. Z 1430 zachował się zapis, że biskup poznański na prośbę kapituły dał dla katedry poznańskiej beczkę wina mszalnego z miasta Dolsk.