Stany oczekiwań, jako centralne pojęcie teorii, są ustalonym zbiorem przewidywań zachowań aktora społecznego w relacji do innego aktora oraz wobec samego siebie. Stany oczekiwań mogą być wysokie, jak i niskie, ale zawsze względem innego aktora. Źródłami ich są: "oceny wykonania zadania w trakcie interakcji, odzwierciedlenie oceny znaczących innych, alokacje nagród symbolicznych i materialnych, aktywacje różnic pod względem władzy i prestiżu oraz postrzeganej sprawiedliwości i równości". Na podstawie tych źródeł jednostki budują definicje sytuacji, które następnie pozwalają tymże jednostkom wybrać odpowiednie zachowania w odniesieniu do sytuacji. Dopóki nie zostaną wprowadzone dodatkowe informacje i dopóki sytuacja nie ulegnie zmianie, trwałość oczekiwań będzie wzmacniana.
Aktywacje różnic pod względem władzy i prestiżu Teoria stanów oczekiwań była rezultatem programu badawczego Bergera, dzięki któremu chciał on odpowiedzieć na pytanie, dlaczego nierówności społeczne w obrębie grupy, odnoszące się do uczestnictwa w dyskusji, możliwości przedstawiania pomysłów i ich oceny pomysłów czy też ignorowania innych osób, powstają w krótkim czasie po utworzeniu danej grupy i w takiej postaci utrwalają się.