Każdy z krążowników dysponował zestawem różnych łodzi okrętowych (łącznie 13), wśród których znajdowały się między innymi: kuter admiralski, barkas, dwa welboty, dwie łodzie robocze oraz inne, mniejsze jednostki.
Urządzenia napędowe Napęd okrętów typu Roon stanowiły trzy pionowe, trójcylindrowe maszyny parowe potrójnego rozprężania o projektowanej indykowanej mocy 19 000 KM, umieszczone w trzech osobnych maszynowniach i napędzające trzy śruby o średnicy 4,5 (środkowa) oraz 4,8 (zewnętrzne) metra. Zapewniały one prędkość maksymalną 21 węzłów. Faktyczna moc maszyn na próbach wyniosła 20 625 KM dla „Roona” i 20 031 KM dla „Yorcka”, co pozwoliło uzyskać prędkości maksymalne odpowiednio 21,143 węzła oraz 21,43 węzła. Parę do maszyn dostarczało 16 czteropaleniskowych kotłów parowych produkcji Düsseldorf-Ratinger Röhrenkesselfabrik, opalanych węglem, o maksymalnym ciśnieniu roboczym 15,5 at, znajdujące się w czterech kotłowniach, rozmieszczonych jedna za drugą na śródokręciu. Spaliny były odprowadzane przez cztery kominy o okrągłym przekroju. Okręty wyposażone były w pojedynczy ster o maksymalnym wychyleniu 40°.