Przykładem podziału naturalnego w naukach biologicznych jest podział kręgowców na skrzelodyszne, płucodyszne i dwudyszne. Podział ten jest oparty na własnościach funkcjonalnych narządów i układów oddechowych kręgowców, które są typowymi dla wyodrębnionych grup organizmów. Przykładem podziału sztucznego w naukach biologicznych jest podział: organizmów na eukarionty i prokarionty, choć faktycznie różnice w budowie komórki obu grup dotyczą nie tylko obecności jądra komórkowego zwierząt na kręgowce i bezkręgowce.
Choć bezkręgowce posiadają wiele istotnych cech, których nie posiadają kręgowce, to żadna z nich nie stanowi kryterium podziału, ze względu na trudności wyodrębnienia cech typowych dla całej grupy. Taki podział sugeruje wspólne korzenie ewolucyjne niespokrewnionych ze sobą taksonów i prowadzi do utrwalenia fałszywego obrazu ewolucji zwierząt. We współczesnych klasyfikacjach biologicznych wśród bezkręgowców wyróżnia się ponad 30 typów zwierząt, wśród których można wyodrębnić takie, które są bardziej spokrewnione z kręgowcami, niż z innymi bezkręgowcamiJura Cz., Bezkręgowce.