Frédéric-Vincent Lebbe (ur. 19 sierpnia 1877 w Gandawie, zm. 24 czerwca 1940 w Chongqingu) – belgijski lazarysta, misjonarz katolicki w Chinach.
Pochodził z rodziny mieszczańskiej o mieszanych walońsko-flamandzkich korzeniach; jego ojciec był adwokatem. Pod wpływem przeczytanej w dzieciństwie książki o życiu Jean-Gabriela Perboyre'a wstąpił 6 listopada 1895 roku do nowicjatu lazarystów w Paryżu. 7 listopada 1897 roku złożył śluby zakonne. W 1898 roku został wysłany na studia w Dax, a stamtąd dwa lata później do Rzymu. Po usłyszeniu wieści o prześladowaniach chrześcijan w czasie trwającego wówczas powstania bokserów skierował do władz zakonnych w Paryżu pismo z prośbą o wysłanie go na misję do Chin. Po otrzymaniu pozytywnej odpowiedzi, wraz z grupą innych zakonników zaokrętował się 10 lutego 1901 roku na statek w Marsylii.
Statkiem z Marsylii przybył do Tianjinu, skąd udał się pociągiem do Pekinu. Tam rozpoczął pracę w katolickiej misji i naukę języka chińskiego. 1 października 1901 roku został subdiakonem, a 25 dni później otrzymał święcenia kapłańskie. W 1906 roku został proboszczem na parafii w Tianjinie. Zorganizował sprawnie działającą akcję misyjną, której podstawą było nauczanie religii chrześcijańskiej na publicznych wykładach.