Ugrupowania parafaszystowskie w Szwecji Na przełomie lat 20. i 30. działało w Szwecji kilkanaście ugrupowań parafaszystowskich, kopiujących włoskie i niemieckie wzorce ideologiczne charakteru autorytarnego i rasistowskiego. Powstała w 1933 roku Szwedzka Narodowa Socjalistyczna Partia Robotnicza miała pewne wpływy wśród drobnomieszczaństwa szwedzkiego, korpusu oficerskiego oraz młodzieży akademickiej Uppsali i Lund. Organizacje o charakterze szowinistycznym i bojówkowym powstawały również wśród młodzieży, np. Nordisk Ungdom. Nastrojom autorytarnym i parafaszystowskim ulegali również młodzi szwedzcy konserwatyści czy aktywiści z Ligi Chłopskiej. Jednak mimo krzykliwej propagandy faszyści szwedzcy nie cieszyli się zbyt dużym poparciem społeczeństwa. W wyborach do parlamentu w 1936 roku uzyskali jedynie 0,7% głosów (poniżej 20 tysięcy).
U progu lat 30. szwedzcy liberałowie (np. J. Wickam) potępiali wszelkie formy nazizmu, gwałtu i totalitaryzmu, m.in. w nazistowskich Niemczech. Również szwedzcy socjaldemokraci przeciwstawiali się niemieckiej „brunatnej ideologii”, uważając, że zagraża ideologicznie, politycznie, duchowo i moralnie krajom i społeczeństwom skandynawskim.