ASSK, to podstawowy język programowania i translator dla komputera K-202. Język ten jest językiem symbolicznym operującym na poziomie rozkazów maszynowych tego komputera, a więc we współczesnej nomenklaturze – asemblerem.
W języku tym składnia wyróżnia następujące jednostki: elementy kodu źródłowego, które mają swoje odzwierciedlenie w kodzie wynikowym, generujące kod umieszczany następnie w pamięci operacyjnej: rozkazy z argumentami (symbolicznymi i jawnymi) liczby i wyrażenia arytmetyczne teksty pozostałe: komentarze dyrektywy.
Alfabet języka opierał się na podzbiorze znaków ISO-7. Literały liczbowe mogły być wyrażane jako liczby całkowite zapisane w systemie dziesiętnym lub ósemkowym oraz jako liczby zmiennoprzecinkowe (przy czym operacje na takich liczbach wykonywane były za pomocą ekstrakodów). Inne literały dostępne w języku to parametry alfanumeryczne (zbliżone w swych właściwościach do współczesnych literałów łańcuchowych). Zdefiniowano także tekst alfanumeryczny, tj. ciąg znaków ujętych w cudzysłowy, który był umieszczany w pamięci operacyjnej, np. "tekst alfanumeryczny". Identyfikatory i etykiety tworzone były za pomocą liter i cyfr oraz wybranych znaków dodatkowych, przy czym pod uwagę branych było tylko 6 pierwszych znaków. Dostępne były podstawowe operatory, m.in.