arytmetyczne i bitowe.
Rozkazy były zapisywane za pomocą odpowiednich kodów z jednym lub dwoma argumentami. Argumentem mogło być również wyrażenie arytmetyczne. Istniała możliwość stosowania zmiennych translacji, a więc zmiennych przechowujących wartość wyznaczaną na etapie translacji, a wystąpienie odwołania do takiej zmiennej powodowało wstawienie aktualnej jej wartości do wyrażenia. Można się było również odwoływać do jednego z 7 rejestrów tego komputera.
Dyrektywy translacji zawarte w kodzie źródłowym umożliwiały sterowanie translacją programu źródłowego na kod wynikowy. Zapisywane były również za pomocą odpowiednich kodów.
Komentarze w języku ASSK podzielone zostały na dwa rodzaje: komentarze zwykłe tj. ciąg znaków ujęty w nawiasy kwadratowe (nie wolno było w komentarzu użyć nawiasu kwadratowego zamykającego), np. [komentarz] komentarze dynamiczne ciąg znaków ujęty w nawiasy ostre (nie wolno było w komentarzu użyć nawiasu ostrego zamykającego), np. <komentarz>, taki komentarz był wyprowadzany na urządzenie wyjściowe, umożliwiał np.