Aleksander II (gr: Ἀλέξανδρος, Aleksandros) (ur. przed 291, zm. ok. 255 p.n.e.) – król Epiru z dynastii Ajakidów od 272 p.n.e. do swej śmierci. Syn króla Epiru Pyrrusa I i jego drugiej żony Lanassy, córki króla Syrakuz Agatoklesa i prawdopodobnie jego drugiej żony Alcii.
Młody Aleksander wraz z bratem Helenosem brał udział w wyprawie italskiej ojca Pyrrusa. W r. 278 p.n.e. ojciec, gdy Sycylijczycy przybyli mu dać władzę nad całą Sycylią, postanowił zostawić syna Aleksandra w Lokrach, a sam wyruszyć na wyspę. W r. 272 p.n.e., po przypadkowej śmierci ojca w Argos, wstąpił po nim na tron Epiru. Kontynuował wojnę, którą ojciec prowadził z Antygonem II Gonatasem, królem Macedonii. Aleksander utracił na jego rzecz północną część Macedonii, którą Pyrrus zajął dwa lata wcześniej (r. 274 p.n.e.). Antygon zawarł z nim pokój, ponieważ chciał wyzyskać zwycięstwo pod Argos. Aleksander później wmieszał się w wojnę z królem Ilirów Mytilosem, następcą Monuniosa.