Kiedy w r. 262 p.n.e. wzmógł się nacisk na Ateny ze strony Antygona, Aleksander najechał Macedonię z armią Przymierza Epirockiego. Król macedoński, będąc w trudnej sytuacji, szukał porozumienia z Atenami. Aleksander, podczas nieobecności Antygona, został wyparty z północnej Macedonii przez Demetriusza, syna Antygona. Ten dodatkowo jeszcze pozbawił Aleksandra królestwa Epiru. Wygnanie Aleksandra nie trwało długo, ponieważ nie stracił życzliwości swoich poddanych, a także otrzymał pomoc Akarnańczyków. Dzięki czemu mógł z ich pomocą odzyskać Epir.
Aleksander poślubił siostrę przyrodnią Olimpias II, córkę Pyrrusa i Antygony (zm. 295 p.n.e.), córki Filipa i Bereniki, późniejszej żony króla Egiptu Ptolemeusza I Sotera. Miał z nią dwóch synów, przyszłych królów Epiru, Pyrrusa i Ptolemeusza oraz córkę Ftię. Ok. r. 255 p.n.e., po śmierci Aleksandra, Olimpias II objęła, jako regentka, władzę nad Epirem z powodu małoletniości synów.
thumb|250px|Ilustracja srebrnej monety Aleksandra II.Awers: wizerunek młodej głowy pokrytej skórą głowy słonia.Rewers: krocząca Atena Pallas z włócznią w prawej ręce i z tarczą w lewej, a obok niej napis ALEKSANDROY oraz siedzący orzeł na piorunie.|centruj