Osobiście nie stworzył rozbudowanego systemu teoretycznego, był natomiast inspiratorem pracy naukowej i organizacji badań, dopuszczając dużą różnorodność postaw badawczych swoich uczniów. Antropologia była dla niego nauką historyczną, zajmującą się rekonstrukcją, a nie z formułowaniem praw. (1838–1908) – wprowadził pojęcie środowiska etnicznego, zwanego także areałem kulturowym, odpowiadającemu niemieckiego pojęciu kręgu kulturowego. Następnie podzielił Indian północnoamerykańskich na 18 areałów. (1870–1947) – rozwinął teorię areałów i wprowadził koncepcję centrum kulturowego. Był to teren, na którym występuje największa koncentracja elementów kulturowych dla niego typowych. Im dalej od centrum, tym mniej typowe stają się zestawy cech kulturowych; centrum jest zarazem najstarszym punktem. Owa koncepcja miała za zadanie ustalenie wpływów kultury, gdzie najstarsze elementy kultury miały najszerszy zasięg. Natomiast elementy o zdecydowanie węższym zasięgu mogą być nowsze. Wissler dokonał podziału kultur obu Ameryk na 7 areałów kulturowych region łososia, obszar uprawy manioku, obszar guanaco, region zbieraczy dzikich nasion, obszar bizonów, obszar polowań na karibu i obszar uprawy kukurydzyWarren James Belasco, Food: The Key Concepts, Oxford: Berg, 2008. Robert H.