Ich prace charakteryzowały się skrajną jednostronnością proponowanych wyjaśnień teoretycznych, zakładając, że ludzka cywilizacja jako specyficzna kombinacja cech mogła być wynaleziona tylko jeden raz (monogenetyczna teoria kulturowa). Taką kolebką kultury był starożytny Egipt (stąd nazywa się tę teorię panegipcjanizmem). Poszczególne elementy kultury rozpowszechniły się drogą dyfuzji po całym świecie (również po obu Amerykach), a za różnorodność kultur odpowiada Regresja kulturowa oraz rozpowszechnianie się elementów z różnych etapów rozwoju kultury egipskiej: rozkwitu lub częściowej i całościowej degeneracji. Głównym impulsem warunkującym rozwój cywilizacji była religia, a Smith i Perry podawali przykłady podobnych instytucji kultury, które można odnaleźć na całym świecie, takie jak kult słońca, mumifikacja, piramidy).
Dyfuzjonizm amerykański thumb|upright|Franz Boas
Dyfuzjonizm amerykański jest najbardziej umiarkowany. Zaliczanie poniższych autorów do tego nurtu nie jest bezsporne i często klasyfikuje się ich pod nazwą historyzmu boasowskiego. Franz Boas (1858–1942) – nazywany często „ojcem amerykańskiej antropologii”, twórca amerykańskiej szkoły kultury i osobowości.