22 lipca kedyw oficjalnie ogłosił Arabiego Paszę oraz jego zwolenników buntownikami i zdymisjonował go ze stanowiska ministra wojny, na co ten odpowiedział trzy dni później wydaniem fatwy i ogłoszeniem wojny przeciwko Brytyjczykom oraz ich poplecznikom. Główny ciężar prowadzenia działań przejęła brytyjska armia lądowa, dowodzona przez generała Wolseleya. Opracował on plan desantu w miejscowości Ismailia i opanowania całej długości brzegów Kanału Sueskiego. Operacja rozpoczęła się rankiem 20 sierpnia i dzięki wsparciu artylerii okrętowej zakończyła całkowitym sukcesem, przy niewielkim oporze Egipcjan. W początku września generał Wolseley dysponował w całym Egipcie czterema dywizjami przybyłymi z metropolii oraz Indii (łącznie niemal 40 tys. żołnierzy i marynarzy), mając przeciwko sobie około 90 tys. powstańców (w tym około 60 tys. armii regularnej), jednak gorzej uzbrojonych i wyposażonych, z których znaczna część tworzyła stałe garnizony twierdz.

thumb|Arabi Pasza